+iDEA@สวัสดีความคิด

 

เรื่องของหัวใจ ของผู้ชายที่เคยพบกับความรัก และผิดหวังจากความรัก และกำลังอยากจะมีรักใหม่ แต่จะทำอย่างไรดี เขียนข้อความในเฟสบุ๊คดีไหม ให้เขาได้อ่าน แต่มันก็มันจะเป็นสิ่งที่เกินไป เลยมานั่งคิด ข้อความที่จะส่องไปทาง sms คิดยังไงก็คิดไม่ออก จนแล้วจนรอด ก็มีคำที่อยากบอกเขา ผ่านทางข้อความ อาจจะดูล้าสมัย อาจจะดูเย แต่มีางเดียวที่จะบอกโดยที่เขาไม่รู้ตัว ด้วยข้อความสันน้นว่า "แอบชอบเธอเข้าแล้วนะรู้ตัวบ้างไหม"

 

พอส่งข้อความออกไป หัวใจเต้นแรงผิดปกติ ไม่รู้เปนอะไร ใจมันสั่น แอบยิ้มคนเดียว เหมือนคนบ้า... :)

 

ความรักที่จบลงเพราะคำว่ารัก ความรักที่ให้ความอบอุ่นแก่เราทั้งสองคน มันอาจจะเป็นเครื่องชี้วัดในอนาคตไม่ได้ ว่า ถึงเราจะรักกันขนาดไหน แต่สุดท้ายเราเองต้องแพ้ต่อ เหตุผลที่ประดังเข้ามา ทำให้เราทั้งสองเริ่มวิตกอยู่ข้างในใจลึกๆ แล้วว่าความรักของเราถึงจะใช้เวลาสะสมเลเวลมานาน แต่สุดท้าย ความรัก รักของเราก็ต้องปล่อยคนที่เหมาะกว่า ดีกว่า เข้ามาเป็นเจ้าของหัวใจคนที่เรารักแทนตัวเราเอง

 

บางทีความเจ็บปวดมันอาจจะไม่มี แต่ความคิดถึงที่มีให้เขานั้นมันทำให้เรานอนไม่หลับ เพราะทุกครั้งที่หลับตาภาพวันเวลาที่เราเคยสนุกด้วยกันมัน ทำให้ตาทั้งสองข้าง ถึงแม้จะหลับตาแต่ใจยังคิดถึงภาพวันเก่าๆของเราเสมอ

 

สัญญาที่ให้ไว้กับเขา ยังคงเป็นสัญญาที่บางสัญญา เราเองทำไม่ได้ บางครั้งเราเองทำให้เขารอ บางครั้งทำให้เขาเสียน้ำตาเพราะเรา แต่ทุกเรื่องราว มันคือความทรงจำลึกๆ เล็กที่ยังเก็บไว้ให้เธอเสมอ ให้คนๆนั้นเสมอ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เขามาเจอ แต่สิ่งที่ผมอยากจะเขียนทุกอย่าง ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับความรัก ต้องมีเขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งกับบทความนั้นเสมอไป เพราะความรักที่ให้เขาไป คือรักที่ไม่เคยจะเสแสร้ง และแกล้งทำ

 

แม้ว่าเราสองคนจะร่วมทางกันไม่ได้ ในเส้นทางสายความรัก แต่ยังมีคนๆหนึ่งๆที่ยังเก็บความรักนั้นมาบรรยายเป็นตัวหนังสือเพื่อเตือนตัวเองว่ายังมีเขา เพื่อเตือนตัวเราว่าเขายังอยู่ในใจ

 

แม้ความเหงาจะประดังเข้ามาเท่าไหร่ แม้ว่าใครจะมีคนรักใหม่ แม้ว่ารักของใครๆจะสมดั่งใจ ก็ดีใจด้วย แต่ยังมีอีกหลายคนที่ยังหารัก ท่บางครั้งอาจจะไม่ใช่รักแท้ แต่แค่ต้องการความรัก ผมขอเป็นเพื่อนร่วมทางรักสำหรับ ใครที่ไม่เคยสมหวังในความรัก เป็นที่เคยรักและบรรยายเรื่องรักช้ำๆ ที่มีีแต่สิ่งที่สวยงาม

 

เพราะรักที่ผมจากมาเราลากันด้วยความรัก เรารักกันจนรัก ทำให้เขาเดินจากเราไปต่อหน้าเราก็ตาม ผมพร้อมจะให้ได้ถ้าทางที่เขาจะเดินทำให้เขามีความสุข แม่เราจะแอบฝืนยิ้มในใจ มันก็ทำให้เรารู้จักร้องให้บางก็ดีนะ

 

 

เสียงฝนที่ตกจากฟ้ากระทบกับตึกที่สร้างเป็นห้องพักให้เราได้พักพิง เป็นบ้าน เป็นที่นอน จากบ้านหลังแรกที่เราเคยอยู่ จากที่นอนชื้นๆที่เราจากมา แต่มันเทียบอะไรไม่ได้เลยกับบ้านหลังแรก เมื่อใจมันบอกกับเราเองว่า ความเด่น ความดัง ความทันสมัย มันคงอยู่กับเราได้ไม่นาน กับการเดินทางไปทำงานในแต่ละวัน กับงานที่เราทำ กับอินเตอร์เน็ตที่เราเสียเวลาที่แสนจะมีค่าในการเข้าไปพิมหลายต่อหลายคำ ใน facebook twitter แต่รู้หรือไม่ว่าสิ่งที่เราทำลงไปนั้นมันเป็นสุขจริงๆ หรือแค่ช่วงระยะเวลาสั้นๆ ระยะหนึ่งเท่านั้น

 

ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจ แม้จะขัดใจ แม้จะทำให้ใครๆไม่พอใจ ขอยอมรับผิด ขอยอมรับในการกระทำที่ไม่ได้เลวร้ายแต่อย่างไร แต่สิ่งที่เราทำมันเป็นสิ่งที่ไม่เป็นที่พอใจกับคนอื่น ขอยอมรับ ขอเป็นตัวของตัวเรา เมื่อตัวเราเองเป็นอย่างที่อยากเป็น อยากนั่งอยู่เงียบๆ ดึกๆ แสงไฟจากจอคอมส่องมาพอได้ เขียนเรื่องราว 1 ในล้านข้อวามที่ผ่านทางอินเตอร์เน็ตนี้ออกไป

 

บางครั้งต้องใช้ความสงบเพื่อเขียน สิ่งที่เราอยากจะเขียน สิ่งที่อยากจะระบายมันออกมาจริงๆ บางครั้งมันอาจจะต้องใช้เวลาที่จะเขียนที่จะเล่าเรื่อราวให้ออกมาดี แต่ก็ช่างเถอะ สิ่งที่เราทำ ใจที่มันบอกกับตัวเราเองว่า งานที่เราทำทุกวันนี้มันไม่ใช่ตัวของตัวเรา ไม่ใช่สิ่งที่เราฝัน

 

เรื่องราวต่างๆที่พูดมา คือเรื่องราวที่ ผมเองอยากจะบอกว่า ในภาวะประเทศกำลังประสบกับปัญหาภัยทางธรรมชาติต่างๆ การดำรงชีพอยู่ในกรุงเทพคงไม่ใช่ที่ๆเราต้องการอีกต่อไป ถึงแม้ใครที่มีการเงินงานหน้าที่ ทำงานในตึกสูงระฟ้า แต่ผมเปรียบได้ว่า ที่บ้านถึงจะเปนบ้านชั้นเดียวแต่ก็มีความสุขกว่าคนที่อยู่สูงๆ

 

แต่สิ่งที่ผมอยากจะบอกจริงๆแล้วคือ สิ่งที่เราเสพความสุขในเมืองหลวงในตอนนี้ มันอาจจะเป็นแค่เวลาช่วงสั้นๆ ที่ผมพอจะมองออกได้ว่า น้ำคงจะต้องท่วม เมืองที่เรียกว่า "กรุงเทพ" ในอีกไม่นาน แต่ที่บ้านผมมีพื้นนา มีทีไร่ พอจะสร้างตึกระฟ้าได้ประมาณ สิบตึก มีอากาศที่ไม่มีสารพิษตกค้าง นั่นคือที่ที่ผมจากมากว่าสิบปี แต่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใด บ้านก็คือที่ที่ให้ความสุขแก่ผมเสมอ ไม่ใช่เมืองที่มีความวุ่นวาย โปรโมชั่นมากมาย ขายสินค้าเกลื่อนประเทศที่มีแต่เทคโนโลยีที่ทำให้คน เราไม่คิดจะพยายามทำเรื่องยากๆให้เป็นเรื่องง่าย บางครั้งโทรศัพท์เงินหมดก็ทำให้เป็นทุกข์ใจ หาทางออกโดยใช้วิถีทางหลายๆวิธีที่จะทำให้ได้เงินมา แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้มาไม่ใช่ตัวเงิน แต่เป็นตัว "หนี้" ตัวนี้แทน

 

เมื่อไหร่ที่เราเอง ผมเองซึ้งกับเมืองที่มีรถตดมากมาย ติดแม้กระทั่งบนทางด่วน จนจะเรียกว่าทางรถติดได้แล้ว เพราะไม่ด่วนเหมือนแต่ก่อน รถไม่ค่อยมีเยอะเหมือนทุกวันนี้ คนมีเงินดาวน์รถมากขึ้น เพื่อขับให้ตัวเองโก้หรู แต่สุดท้ายเดือนๆหนึ่งต้องวางแผนการเงินกันจนวุ่นวาย ความสุขก็หายไปจากเรื่องต่างๆเหล่านี้

 

ปล่อยใจไปกับเสียงฝน ไปให้ความคิดมันบอกออกมา ปล่อยท้องหิว เพราะกำลังนอนดึก....ปล่อยใจเรื่องรวมๆ

 

อาจจะขัดใจวัยรุ่น แต่ก็เป็นแค่แนวคิดในช่วงเวลาที่เงียบๆของค่ำคืนวันเสาร์ เท่านั้น ดวงอาทิตย์พรุ่งนี้ยังขึ้นทางทิศตะวันออกเสมอ นั้นคือเราต้องต่อสู้กันต่อไป เพื่อให้วันพรุ่งนี้ค่ำลงอีกวัน...

 

วาดภาพสาวในจินตนาการในอนาคตนี่มันช่างเป็นได้ดั่งใจเสียจริง ไม่ต้องสวย  อิอิ (เพราะคิดว่าอย่างเรานี่หรือจะมี

 

คนสวยมาสนใจ) ก็เลยลดระดับความคิดลงมาเป็นแค่คนน่ารักก็พอ คนน่ารักน่าจะมีเยอะกว่าคนสวย ไม่อยากไปร้องเพลงเหมือน BIG ASS เรื่องจริงของคนเราการที่จะมองหาคู่สักคนนี่มันยากเสียจริงในความเป็นจริง เหมือนเราจะมองใครๆเขาก็เหมือนจะมีคู่กนหมดก็เลยหันมา ตั้งหน้าตั้งตาทำงานอย่างจริงจังดีกว่าครับ คิดถึงคนรักคนเก่ามันง่ายกว่า ถึงแม้จะเลิกกันไปก็มีอะไรให้ได้คิดมากกว่า จะคิดหาคนใหม่ ...ใช่ไหมครับ